ΚΑΘΑΡΣΙΣ

Si vales, bene est. Ego valeo.
Ita saepe epistolae incipiant, sed hodie non solum formula est quod valeo, reapse valde valeo. Dicere omnia qua te numquam dixi quod non audebam aut non candide quaestosus eras cupio. Haec epistola, ne alterae, epistola mihi est, non tibi et etiam nunc ea dulcius graviusque est quam tibi scripturum est numquam. Si aliquid quem loquor nescit, appellatur Bene est. Quod tibi dictura sum est simpliciter te amo. Te tota plenaque amo. Fortasse id totum quod hic intellegis sit. Si ita fuesse, bene esset. Id plus quam intelleges mei tota tua vita sit. Me nihil tibi esse scio. Olim id valde triste mihi sit sed cras tu nihil mihi eris. Felix sine te ero. Amor nunquam inter nos fuit. Ex osculis in suaviis nobis sine nihil in medio dedimus. Ubi recuperare hoc pasuum volui, nimium sero erat. Cras huius nihil mea praeoccupabo. Tu me non amas, sed alius me amabit.
Erasmus Naturam nos osculi sensum quo ceu copularent et sese contingerent animi dare dixit. Fortasse non id intelleges, aut osculi sensus tibi tantum corpus ne animae voluptas sit aut simpliciter meam animam non tibi delectat; id postremum credo.
Si voluisses, tibi quisque nocte susurravissem “Da mihi basia mille, deinde centum…”, non solum meam vitam iuventutemque tibi recreavissem, sed etiam meam animam, meum corpum et totam meam spem. Si voluisses, cotidie quomodo felix te facere putavissem temptavissemque; pugnavissemus coeti sed non voluisses. Non vis. Non cupis id. Solum me cupis. Non voluisti mea basia, tantum mea suavia. Hodie mihi cogitare te dolet. Noli hic aliquam accusationem videre; nihil te exprobro. Neminem neminem se amare obstringere posse bene scio. Ego te ut in mundo nemo amavi, sed hodie illud non importans est: Felix futura sum, liber summa felixque ero sine te. Et futuro tempore dicere potero: "illum olim amavi".
Utiam semper valeas. Reminiscere me unquam.

Ay… ¡Pero, qué a gusto me he quedado!